۱. نئوکلاسیسیسم (Neoclassicism) – ۱۷۵۰-۱۸۵۰ م
ویژگیها:
- بازگشت به اصول هنر یونان و روم باستان
- تأکید بر خطوط واضح و سادهسازی فرمها
- موضوعات قهرمانی و اخلاقی
- رنگآمیزی محدود و کنترلشده
نقاشان معروف:
- ژاک لوئی داوید
- ژان آگوست دومینیک انگر
آثار شاخص:
- “سوگند هوراتیها” اثر داوید
- “حمام ترکی” اثر انگر
هدف هنری:
- بازگشت به اصول اخلاقی و زیباییشناسی کلاسیک
- الهامبخشی به ارزشهای انقلابی و میهنپرستانه
۲. رمانتیسیسم (Romanticism) – ۱۸۰۰-۱۸۵۰ م
ویژگیها:
- تأکید بر احساسات و تخیل فردی
- موضوعات دراماتیک و طبیعت خروشان
- رنگآمیزی پرشور و ضربات قلم موی آزاد
- علاقه به موضوعات تاریخی و اساطیری
نقاشان معروف:
- اوژن دلاکروا
- ویلیام ترنر
- فرانسیسکو گویا
آثار شاخص:
- “آزادی هدایتگر مردم” اثر دلاکروا
- “کشتی بردگان” اثر ترنر
- “سوم ماه مه ۱۸۰۸” اثر گویا
هدف هنری:
- بیان آزادانه احساسات و عواطف انسانی
- اعتراض به محدودیتهای عقل گرایی نئوکلاسیک
۳. رئالیسم (Realism) – ۱۸۴۰-۱۸۸۰ م
ویژگیها:
- به تصویر کشیدن زندگی روزمره بدون ایدهآلسازی
- موضوعات کارگران و طبقات محروم جامعه
- تکنیک دقیق و بدون پیرایه
- رنگآمیزی طبیعی و خاکی
نقاشان معروف:
- گوستاو کوربه
- ژان فرانسوا میله
- ادوار مانه
آثار شاخص:
- “سنگ شکنان” اثر کوربه
- “گلچینان” اثر میله
- “ناهار در چمنزار” اثر مانه
هدف هنری:
- نمایش واقعیت اجتماعی بدون روتوش
- توجه به زندگی مردم عادی و مشکلات آنها
۴. امپرسیونیسم (Impressionism) – ۱۸۶۰-۱۸۹۰ م
ویژگیها:
- ثبت لحظههای زودگذر نور و رنگ
- ضربات قلم موی کوتاه و شکسته
- کار در فضای باز (پلن ایر)
- موضوعات زندگی مدرن و طبیعت
نقاشان معروف:
- کلود مونه
- پیر آگوست رنوار
- ادگار دگا
آثار شاخص:
- “امپرسیون، طلوع آفتاب” اثر مونه
- “ضیافت در مولن دلا گالت” اثر رنوار
- “کلاس رقص” اثر دگا
هدف هنری:
- کشف و نمایش تأثیرات نور بر رنگ
- رهایی از قواعد آکادمیک نقاشی
۵. پستامپرسیونیسم (Post-Impressionism) – ۱۸۸۰-۱۹۱۰ م
ویژگیها:
- توسعه تکنیکهای امپرسیونیسم با جهتگیری شخصی
- تأکید بر ساختار و فرم
- استفاده اغراقآمیز از رنگ
- حرکت به سوی انتزاع
نقاشان معروف:
- ونسان ونگوگ
- پل گوگن
- پل سزان
آثار شاخص:
- “شب پرستاره” اثر ونگوگ
- “از کجا آمدهایم؟ کیستیم؟ به کجا میرویم؟” اثر گوگن
- “کوه سنت ویکتوار” اثر سزان
هدف هنری:
- بیان احساسات درونی هنرمند
- جستجوی راههای جدید بیان هنری
جدول مقایسهای سبکهای مدرن قرن ۱۹
| سبک | دوره | ویژگیهای کلیدی | نقاشان معروف | آثار شاخص | هدف هنری |
|---|---|---|---|---|---|
| نئوکلاسیسیسم | ۱۷۵۰-۱۸۵۰ | بازگشت به کلاسیک، خطوط واضح | داوید، انگر | سوگند هوراتیها | احیای ارزشهای کلاسیک |
| رمانتیسیسم | ۱۸۰۰-۱۸۵۰ | احساسات شدید، طبیعت خروشان | دلاکروا، ترنر | آزادی هدایتگر مردم | بیان عواطف فردی |
| رئالیسم | ۱۸۴۰-۱۸۸۰ | زندگی واقعی بدون آرایش | کوربه، میله | سنگ شکنان | نمایش واقعیت اجتماعی |
| امپرسیونیسم | ۱۸۶۰-۱۸۹۰ | نور و رنگ لحظهای | مونه، رنوار | امپرسیون، طلوع آفتاب | ثبت تأثیرات نور |
| پستامپرسیونیسم | ۱۸۸۰-۱۹۱۰ | توسعه امپرسیونیسم | ونگوگ، گوگن | شب پرستاره | بیان درونی هنرمند |
این سبکها نشاندهنده تحولات عمیق هنری در قرن ۱۹ هستند که هر کدام به شیوهای منحصر به فرد به بازتعریف هنر پرداختند. از بازگشت به کلاسیک گرفته تا ابداعات جسورانه در ثبت نور و رنگ، این دوره پایههای هنر مدرن را بنا نهاد.